Muzycznie od N do Y

Nouvelle Vague

Nouvelle Vague to francuski zespół z niestałym składem. Śpiewają tylko covery znanych utworów, zaaranżowane na bossa nova z lat sześćdziesiątych. Jednym wyrazem nazwałbym ten styl aksamitnym. Delikatny, wpadający w ucho, podobno niesamowicie klimatyczny na koncertach.

OP8

OP8 wydali jedną, eksperymentalną płytę. Jest to zespół składający się z kilku ‘gwiazd’ tej bardziej niszowej, mniej znanej muzyki (jak Lisa Germano, Howe Gelb czy John Convertino). Na płycie kilka lepszych i kilka słabszych utworów, utrzymanych jednak w konwencji znanej z utworów Lisy Germano i Giant Sand.

Original London Production

Tutaj chodzi mi o soundtrack do musicalu The Lord of the Rings. To kilkanaście naprawdę świetnie dobranych, zagranych i zaśpiewanych utworów. Szczególną sympatią darzę hobbickie przyśpiewki – tych mi brakowało właśnie w soundtracku z filmu, a tutaj wykonane są idealnie.

Szkoda, że bilety (i dojazd) na musical wykraczały poza moje możliwości, bo chętnie bym coś takiego na deskach zobaczył.

Paul Haslinger

Paul Haslinger to twórca ścieżki dźwiękowej do pierwszej części Underworld. Patetycznie, zimno i – znów – klimatycznie. Dla mnie to raczej uzupełnienie filmu, bo do słuchania ot tak raczej za mało obrazowe.

Portishead

Portishead dla mnie to przede wszystkim intensywność. Wydaje się, że dopracowują swoje dzieła do samego końca, szlifując każdy dźwięk. I, dzięki temu, dostajemy albumy wypełnione po brzegi świetną muzyką, która po prostu nie pozwala odwrócić od siebie uwagi.

Rob Dougan

Roba Dougana podziwiam za charakter, za styl, za głos i za to, jak dobrze radzi sobie z wieloma instrumentami, łącząc je w spójne utwory. Znany jest głównie z Clubbed to Death, jednak dla mnie zdecydowanie bardziej odpowiadają utwory w których słychać również jak śpiewa. W tej chwili autor podobno tworzy dwa albumy, na które ciągle niecierpliwie czekam, jestem ciekawy co nowego może wymyślić.

Scott D. Davis

Fortepianista. Davisa poznałem dzięki albumowi na którym wykonuje covery utworów zespołu Metallica i trzeba przyznać, że poradził sobie wyjątkowo dobrze z przeniesieniem tych najpopularniejszych na swój ulubiony instrument. A, że fortepian i ja uwielbiam… ;)

Sigur Rós

Gdzieś (na Joggerze u kogoś chyba nawet) przeczytałem takie coś: Gdyby Bóg słuchał muzyki, słuchałby Sigur Rós. Pięknie podkreślenie niesamowitego zestawienia dźwięków, które dostajemy od zespołu. Islandia musi mieć coś w sobie, że rodzi tak wiele inności. Panowie z Sigur Rós potrafią z łatwością przekazać radość i smutek czy wprowadzić muzyką w nastrój zadumy.

Tworzą niesamowity klimat, do tego nagrali wyjątkowo hm… piękne teledyski, a na koniec zaserwowali nam jeszcze film – o Islandii i ich miejscu na niej. Film się nazywa Heima i miłośnikom zdecydowanie polecam.

Starsailor

Uwielbiam przede wszystkim głos wokalisty Starsailor. Cholernie charakterystyczny (w porównaniu do np. takiego Coldplay), dzięki czemu każdy utwór można wyłapać w tłumie innych. Najnowszy album wydaje mi się trochę niedopracowany, pierwsze dwa to jednak pierwsza liga jeśli chodzi o ten styl muzyki.

Under Byen

Duński zespół z wokalistką, której głos bardzo przypomina głos Björk, a jednak styl muzyki – choć również miejscami eksperymentalny – jest całkiem inny. Szczególnie podoba mi się ten drugi, najbardziej muzyczny album - Det er mig der holder træerne sam men.

Underworld i Underworld Evolution Soundtrack

Pierwsza część zdecydowanie mnie zauroczyła wampirzym klimatem. Druga była już trochę słabsza, jednak nie zmienia to faktu, że filmom o wampirach najczęściej towarzyszy bardzo dobra muzyka. Muzyka z serii Underworld to albumy na których znajdziemy A Perfect Circle, Johnette Napolitano, TRUSTcompany, My Chemical Romance, Slipknot czy Lacuna Coil. Całość jest bardzo spójna i świetnie uzupełnia moją kolekcję.

Xploding Plastix

Xploding Plastix czyli electrofunk z elementami jazzu. Wyjątkowo energiczne, wpadające w ucho i… ciekawe. I co więcej? Hmm... nic więcej.

Yeah Yeah Yeahs

Najnowszego albumu Yeah Yeah Yeahs jeszcze nie słyszałem, ale poprzednie zdecydowanie wyróżniają się spośród tłumu. To muzyka, którą chce się śpiewać i w niczym nie przeszkadza, że wokalistka lubi się powydzierać – słuchacze wydzierają się razem z nią. ;)