Wired w formie elektronicznej

Pisałem niedawno o pomysłach na wydawanie gazet i magazynów w formie elektronicznej. Przyglądałem się dwóm koncepcjom i dwóm dość odmiennym podejściom do interfejsów i tego jakie dodatkowe korzyści może przynieść przeniesienie wersji papierowej w nowoczesny, multimedialny świat. Do grona wydawców, którzy chcą oferować swoje publikacje w takiej formie dołącza technologiczny Wired.

Nie znamy urządzeń na których uruchomić można będzie aplikacje przygotowaną przy współpracy wydawnictwa, jednak znamy partnera ją przygotowującego - Adobe. Decyzja co najmniej dziwna. Powszechnie uważa się, że magazyn będzie sprzedawany przez iPada, a jak wiadomo Apple nie bardzo lubi się z Adobe i technologiami stworzonymi przez amerykańskie przedsiębiorstwo. Całość ma opierać się na AIR, a na produkt sygnowany jabłuszkiem przeniesione zostanie przez (będący jeszcze w fazie testów) Packager. Ten w teorii ma umożliwiać bezproblemowe kompilowanie aplikacji stworzonych we Flasu i AIR na platformę zamkniętych produktów Apple.

A jak prezentuje się samo GUI? Założenia wydają się bardzo podobne do Sports Illustrated omawianego w poprzednim artykule. Tutaj też mamy dodatkowe zdjęcia, wideo, czy nawet modele 3D pozwalające obejrzeć dany produkt z każdej strony. Mamy też kilka opcji ułatwiających przeglądanie materiałów oraz obowiązkowo funkcje umożliwiające dzielenie się treściami. Wydaje mi się jednak, że całość nie wygląda tak dynamicznie jak powinno. Na szczęście nie ujednolicono sposobu publikowania artykułów i każdy wygląda inaczej, jednak prezentacja Sports Illustrated dalej pozostaje niedościgniona. Widzieliśmy tam dużo większą dynamikę połączoną z prostszym interfejsem. Nie mniej jednak i tak jest bardzo dobrze. Tym bardziej, że Condé Nast Publications - wydawca magazynu - chce aby udostępniane treści dostępne były na wielu platformach.

Samomieszająca się szklanka

Znacie to uczucie kiedy robicie sobie herbatę, posłodzicie ją, ale zapomnicie pomieszać? Wychodzicie z kuchni z kubkiem w ręku, siadacie wygodnie przed telewizorem albo komputerem, łyk napoju i już wiadomo co jest nie tak (nie słodzący niech zamilkną). ;) Komu się chce wtedy wstawać po łyżeczkę? Grupa Anna Gram' stworzyła samomieszającą szklankę. Idea jest prosta - na poszerzonym (zabezpiecza przed wypadnięciem) dnie umieszczono ceramiczną kulkę, która miesza napój kiedy kręcimy szklanką.

Szkoda, że całość nie ma uszka - w końcu gorące napoje ciężko trzymać dotykając bezpośrednio szklanki. Do tego jestem przekonany, że kulka ciągle by się gdzieś gubiła… Nie mniej pomysł ciekawy.

Identyfikacja wizualna Euro 2012

Sportem w sensie oglądania, kibicowania itp. raczej się nie interesuję, chociaż pograć bardzo lubię. Tak czy inaczej trafiłem na transmisję z losowania drużyn na Euro 2012 i zamiast się skupić na tym, co teoretycznie najważniejsze - składach grup - zacząłem przyglądać się identyfikacji wizualnej. O tym, że jestem fanem zaprojektowanego przez portugalskie Brandia Central logo pisałem już wcześniej, ale obca była mi cała reszta koncepcji związanej z imprezą. Tymczasem okazuje się, że to chyba pierwsza polska (przynajmniej częściowo) gala, która została przygotowana perfekcyjnie. Pewnie dlatego, że na zlecenie UEFA, nie mniej jednak…

Po czym widać profesjonalizm i co wyróżnia te przedsięwzięcie na tle wszystkich poprzednich? Po spójności. Cała identyfikacja fantastycznie ze sobą współgra. Kolory, grafiki, wystrój sali, ładnie zaprojektowane OSD. Wszędzie motyw wycinanek - od loga, przez elementy OSD, wielkie grafiki na sali kongresowej, a nawet na pojemnikach z nazwami krajów przy losowaniu. Sala również wyglądała świetnie. Bardzo mi się podoba wykorzystanie wszędzie fioletów. Ostatnio zdecydowanie modny w designie, a odpowiednio użyty wygląda poważnie, ale nie sztywno (w przeciwieństwie na przykład do granatowego). Sala oświetlona w tym odcieniu prezentowała się świetnie. Ba! Zadbano nawet o krawaty ambasadorów losujących pojemniki z nazwami drużyn. Bardzo podobały mi się również animacje wieńczące prezentacje poszczególnych miast biorących udział w turnieju.

O ile warstwa wizualna zaprojektowana i wykonana została z dbałością o szczegóły i spójność, tak muzyka prezentuje już niższy poziom. Nie jest specjalnie zła, tylko dość nijaka, a fajnie byłoby gdyby łączyła się w jakiś sposób z całą resztą.

Losowa okładka albumu

Żeby stworzyć dobrą okładkę do albumu na pewno trzeba się postarać. Musi być przecież nie tylko ładną grafiką, ale też pasować do stylu wykonawców i najlepiej do poprzednio wydanych albumów. Hubero Kororo wpadł na całkiem odmienny pomysł i zdał się na całkowitą losowość przy tworzeniu okładki na potrzeby albumu Pappeltalks.

Gdy całość jest zamknięta wygląda jak proste pudełko w minimalistycznym stylu. Biały papier z prostą czcionką. Cała magia zaczyna się gdy chcemy dostać się do środka. Rozrywa się wtedy pojemnik z fioletowym tuszem, który wycieka i wysycha na froncie robiąc po prostu kleksa. Pomysł całkowicie oryginalny, a każda z 60 limitowanych sztuk będzie się od siebie odróżniać. Jak całość działa w praktyce widać na nagraniu poniżej.

Bardzo podoba mi się też zaprojektowana przez tego samego autora szachownica. Świetne kształty!

Hardware jako usługa