Zawsze wolałem działać gdzieś z tyłu. Tak, żeby to co robię było na pierwszym planie, a autora najlepiej w ogóle nie kojarzyć. Wyszło jednak, że się nie do końca da, bo przyszedł moment w którym trzeba było wyjść do ludzi i opowiedzieć o swoim pomyśle. Dzięki zaangażowaniu Andrzeja Brańskiego, z którym tworzę tylkoteatr.com, gościnności Białostockiego Teatru Lalek i wstawiennictwa jego dyrektora – Marka Waszkiela w piątek 30. października zorganizowaliśmy konferencję prasową otwierającą nasz startup.

Jeszcze miesiąc temu nie pomyślałbym nawet, że będę prowadził jakąś konferencję. Jeszcze dwa lata temu wzbraniałbym się przed tym rękoma i nogami. Jak to wygląda od zaplecza dla kogoś, kto pierwszy raz staje przed kamerami? Ciekawie, coś całkowicie nowego. Nie dość, że trzeba opowiedzieć o swoim pomyśle, to trzeba mieć na uwadze to, że w każdej chwili może paść jakieś pytanie, że wszyscy notują i fajnie byłoby nie zanudzać. Myślę, że taka umiejętność mówienia wymaga dużego doświadczenia, czego jeszcze mi brakuje i to widać. Ale jestem maksymalnie zadowolony z tego jak wyszło. Ja starałem się koncentrować na suchych faktach, Andrzej wplatał w to pasję do teatru, a pan Marek Waszkiel opowiedział jak wygląda to z punktu widzenia teatru.

Całkowicie rozumiem pewnego rodzaju strach teatrów przed uczestniczeniem w takiej inicjatywie. Postaram się mieć rękę na pulsie i sprawdzać jakie przełożenie ma umieszczenie spektaklu na sprzedaż biletów, choć jestem przekonany, że teatry na tym nie stracą. Teatr wciąż pozostanie teatrem, miejscem tradycyjnym, reprezentującym jedną z klasycznych dziedzin kultury. Strona jest dla tych, którzy nie trafią lokalnie do teatru. Dla pana Sławka z Wrocławia, który podziwia kunszt lalkarski w Białostockim Teatrze Lalek, a który dzięki naszym drogom i połączeniom kolejowym nie może sobie pozwolić na dziesięciogodzinną jazdę na spektakl (i tak nie wiadomo czy zdąży). ;) I dla Magnusa z Islandii, który siłą rzeczy ma za daleko, a dzięki tłumaczeniu może obejrzeć Polską sztukę.

Mam nadzieję, że dzięki obecności lokalnych mediów uda nam się trafić nie tylko do fanów teatru, ale do ludzi, którzy zwykle do teatru nie chodzą. Na prawdę mogą zacząć. Widziałem niedawno kawałek nieobrobionego nagrania spektaklu Nagi król w reżyserii Wojciecha Kobrzyńskiego. W dzieciństwie miałem tę bajkę w postaci nagrania na kasecie magnetofonowej i uwielbiałem. A sam spektakl wyglądał świetnie. Ma genialne kolory. Widząc to, coraz bardziej przekonuję się do samego teatru. Myślę, że możliwe jest, że w podobny sposób zareaguje mnóstwo innych osób.

Tak czy inaczej – podoba mi się takie nowe wyzwanie. Co prawda nie nadaję się do robienia tego na co dzień, ale przygotować konferencję było na prawdę ciekawie i chociaż do umiejętności mówcy w stylu Steve Jobsa mi daleko, tak cieszę się, że w telewizji, prasie i Internecie przyjęto nas ciepło. Podobają mi się zarówno opinie chwalące ideę, jak i te nieco ostrożniejsze, przemyślane. Jeśli mogę się trochę pochwalić, byliśmy przez chwilę w wiadomościach lokalnego oddziału TVP (do obejrzenia wymaga Silverlighta niestety), pod sam koniec, byliśmy w lokalnym dodatku do Gazety Wyborczej, w Polskim Radiu Białystok i Radiu Akadera, a także w lokalnym serwisie informacyjnym. Tak, jestem maksymalnie zadowolony. Teraz trzeba dotrzymać wszystkich obietnic, więc jeśli ktoś zna osobę zajmującą się Flashem, która chciałaby porozmawiać o zrobieniu dla nas playera na stronę za cenę przy której nie zbankrutuję, proszę o kontakt. Będę wdzięczny. A na razie staram się stworzyć player w HTML5, jednak mówicie co chcecie – Flash wygrywa. Niestety.