W ostatnio opublikowanym poradniku używałem kodu zaproponowanego przez Paula Irisha. Tymczasem okazuje się, że do używania własnych czcionek przez @font-face na wszystkich przeglądarkach wystarczy znacznie prostszy hack. Jest tak zgrabny, że do zwykłego, czystego kodu wystarczy dodać jeden znak.

@font-face {
	font-family: 'MojFont';
	src: url('mojFont.eot?') format('eot'), 
	     url('mojFont.woff') format('woff'), 
	     url('mojFont.ttf')  format('truetype'),
	     url('mojFont.svg#font') format('svg');
	}

Piękne w powyższym kodzie jest to, że jedynym dodatkowym elementem jest znak zapytania postawiony na końcu URLa do pliku dla Internet Explorera. Cała reszta to najzwyczajniejszy i najbardziej poprawny kod w życiu. Powyższe rozwiązanie zaproponował Ethan Dunham i wyjaśnia, że kiedy IE zauważa znak zapytania, myśli że dalsza część kodu to po prostu URL w postaci jakiej używają języki server-side (po nim najczęściej dopisuje się kolejne zmienne np. index.php?nme=lore). Najpiękniejszy hack jaki widziałem.