Braid

Ostatnio gram bardzo mało, a jeśli już to w starsze tytuły, ale potrzebuję na dysku mieć przynajmniej jedną pozycję, którą mogę się czasami oderwać od pracy. Na Braid padło, bo zauważyłem gdzieś screeny i urzekła mnie grafika. I faktycznie, świat jest piękny i jeszcze do tego oprawiony muzyką na takim samym poziomie. Podoba mi się też fabuła, która fajnie kontrastuje z całością. Kierujemy Timem, o którym wiemy tylko tyle, że szuka swojej księżniczki (porwanej przez okrutnego złoczyńcę), a którą uraził czymś kiedy popełnił bliżej nieokreślony błąd, który chciałby naprawić. Lub lepiej – wymazać. To jedna z niewielu gier tak pełna metafor w jaką okazję miałem grać.

Nie mniej jednak Braid to gra logiczna. W każdym ze światów dostajemy, w różnym stopniu, kontrolę nad czasem. Możemy go cofnąć, spowolnić lub działać w dwóch czasach jednocześnie. Całość to na prawdę niezła łamigłówka i podziwiam jeśli komuś udało się przejść ją od początku do końca bez pomocy. Ja nie dałem rady. Jedno jest pewne – to nie jest rozrywka dobra na przerwę w pracy, tu trzeba myśleć jeszcze więcej.